flogging_molly_1600x1200.gif

97 yılında kurulan bir avuç İrlandalının grubu “Flogging Molly” 2008 in Mart ayının başlarında yeni albümlerini piyasaya çıkardı.

Drunken Lullabies ‘le keşfettiğim bu grup aslında tamda benim gibi insanlar için müzik yapıyorlar. Şarkılarındaki tempo hiç düşmüyor en sakin denebilecek şarkılarında bile sarhoş İrlandalı heyecanını hissediyoruz.

Biraz daha gruptan bahsedeyim; dediğim gibi 1997 yılında Los Angeles’da yaşayan İrlandalılar tarafından kuruldu.

50443055.JPG

“Molly Malone’s” isimli bir barda sahne almaya başladıklarında kariyerleri de başlamış oldu ve bugünlere geldiler.

Grubun vokali geleneksel irlanda müziği yapan bir grup olmadıklarını söylüyor ama dinleyenler buna katılmıyor sanırım…

iki üç arkadaşıma şunlar hakkında ne düşünüyorsun diye sorduğumda -ahaha zaten irlandalılardan başkası böyle geyik şeyler yapmaz diye kendi geyiğimizi çevirmiştik, irish traditional punk diye söyleyenleri de var…

Kendi sitelerinde şöyle bir alıntıyla karşılaştım çok hoşuma gitti sizlerle paylaşmak istiyorum;

“eğer grubumuzda mandolin, akordiyon, keman ve tiz sesler olmasaydı punk olurdu. gitar, bass gitar ve davul olmasaydı da geleneksel İrlandalı müziği olurdu.”

Neyse benim önceki yazılarımı okuduysanız eğer müzikte böyle ayrım yapmayı sevmediğimi anlamışsınızdır.

(Bakınız kaç çeşit metal müzik var, atmosferik metal diye bi tarz var yahu(!) hor gördüğümden değil, dinlemedim de ama dinlersem emin olun ki temel iki üç tarzdan birinin adını verebilirim ne demek istediğimi anladınız sanırım…)

Grubun Float isimli albümleri piyasaya çıktı bi göz atın derim…

Albümde Dave King ve Dennis Casey gitar ve vokalden, Matthew Hensley akordiyon piyano ve vokalden, Nathen Maxwell bass ve vokal, Bridget Regan keman vokal, Robert Schmidt mandolin banjo ve vokal, George Schwindt ise vurmalılardan sorumlu kişi…

729px_flogging_molly_4of4.jpg

Kalabalık bir grup ha?

Albüme adını veren şarkı “Float” bugün ruh halime son derece uygun ve acayip güzel bir şarkı neden bilmiyorum beni çektide çekti, uzaklara gidesim tuttu sanırım vokalin ses rengi buna sebep oldu…

The Story so Far da albümün yegane yavaş sarkısı zihnimde yer etti.

Paddy’s Lament

Punch Drunk Grinnin Soul

Lightning Storm

Hmm bunlar albümde benim sevdiklerim ama albümdeki bütün şarkılar güzel haksızlık da etmek istemem…

Amaan nekadar haksızlık edebilirim ki zaten keh keh keh

Float’a kefilim ben…

Çok kaliteli bir grup tarafından yapılmış çok kaliteli bir albüm…

Kapanışı Float’ın sözleriyle yapmak istiyorum zira zor bir gün geçirdim lanet veletler canıma okudu öğretmenlere biraz daha saygı duymak lazım…

Drank away the rest of the day

Wonder what my liver’d say

Drink, it’s all you can

Blackened days with their bigger gales

Blow in your parlor to discuss the day

Listen, it’s all you can

But don’t, don’t sink the boat

that you need, you build to keep afloat.

No don’t, don’t sink the boat

that you built…

Benzer yazı yok.