23 nisan’lari severdim, sevmek isterdim ama izin vermezlerdi, 23 Nisan ulusal egemenlik ve COCUK BAYRAMi, acik degil mi ismi de cocuklar icin bir bayram, cocuklarin bugun de kosup oynamasi eglenmesi gerekmez mi ? ama bizim resmi torenlere olan merakimiz ve anlamsiz ciddiyetimiz bu bayramida el kadar cocuklara zehir ediyor, heryerde oyle midir yoksa hayla oyle midir bilemiyorum ama benim cocuklugumda 23 nisan neydi nasildi anlatayim; siniflar halinde siraya sokulursunuz, etrafinizda hocalar surekli sizi azarlarlar sag-sol-sag-sol hizaya gir, duzeni bozmaaa, arifffffffff yerine gec lan kerata kendi aranizda konusmayin, ondan sonra toren alanina gidersiniz, muhtemelen pek bir anlam veremediginiz konusmalari toren alaninda gunesin altinda yana yana dinlemek zorunda kalirsiniz, yerinizden su almaya bile gitmek isteseniz ogretmenlerin hoyttt gec ulan yerine yaptirimlariyla karsilasirsiniz ve daha bir cok sey ve buna COCUK bayrami derler, bence daha eglenceli olabilirdi, gunes altinda koca koca adamlari dinlemekten daha iyi bir seyler olabilirdi.. Birde su geyigi anlamam her 23 nisanda boyle afrikadan ve diger bazi ulkelerden cesit cesit cocuklar getirilip bunlara ezberlettirilip tv karsisinda yasasin Turkiyee, sizlerii seviyoruzzz falan diye kastirip bir sey hissetmemelerine ragmen turkce konusturmaya calismamizi anliyamiyorum, cocuk ulan onlar muhtemelen gezmeye gidiyoruz dediler ve onlarda geldi birakin yani afrikaliya baris manco sarkilari soyletmeye calismayi yada ulkemizin cok guzel bir yer oldugunu soylettirmeye calismalarini.. biz yapariz onlari, onlar sadece cocuk daha basit yasiyorlar, eglensinler, zip zip zip etsinler kastirmayin, bayrami da mok etmeyin, pleaseeeeeee…