Hertakımın mutlaka arması olmalı mantığından yola çıkarak mı, yoksa doğanın kanunlarından birimi neden olur bunu bilmem. Ama benim takımlarımda oynayan her çocuğun boynunun altında ter ve toz karışımı izler olurdu… Bu takım oyuncularının olmazsa olmazıydı.. Takım ruhu denilen meredin tohumuydu resmen.
(more…)

Kısır hayatta yerken aşk yaşadığım karnıyarık ile birlikte ikinci yemek, hayır bu güzel lezzetli birlikte yatılası şeylerin isimleri neden hep böyle agudik gubidik oluyor onuda anlamış degilim ama yaz kış malzemeler el verdiğince sıkılmadan yiyebilirim bu meletleri. Kısırın bir başka özelliği de annelerin bir araya geldiği günlerin vazgeçilmez unsuru olması, menü şaşmaz kısır, dandirik bir kek ( ev kadınlarının çoğu güzel kek yapamaz ) bunun acısı çıkartılmak istercesine itinayla sarılmıs yaprak sarmalarından 3 adet her tabaka ve acı, koyu az şekerli tutması zor çay bardaklarında igrenç çaylar. benim çocukluk dönemimin sadece bir bölümünde böyle günlere katılmış olmamın yegane sebebi kısır ve yaprak sarmasıdır çoğunluğun yaptığı gibi keki olduğu gibi bırakma ve çay yerine kola isteme taraftarıydım annemin buna tepkisi sert olsada ahahah. Niye böyle bir yazı yazma gereği duydum onuda bilmiyorum karnım acıktı sanırım yada yazıcak bir şey bulamadım neyse yazının devamında bu yazının genelinden çok daha gerekli olacak kısırın tarifini bulabilirsiniz unutmadan tarif bana ait degil :)

(more…)